W domu.

Siedzę sama oglądając jakieś bzdury w TV. To wszystko nie ma żadnego sensu.
Nic już nie czuję. Nic już nie wiem. Wszystko znów się popieprzyło. Moja ulubiona nauczycielka zaszła sobie w ciążę i już do końca gimnazjum jej nie będzie. :C  Ona była cudowną kobietą i będzie mi jej bardzo brakować.
Dostałam 4+ z wuefu. Przynajmniej tyle, bo bałam się, że będzie gorzej. Jak zawsze zresztą. Jutro cały dzień kartkówek. Nie wiem jak to przeżyję. Niemiecki, Historia, Chemia.....  I kto wie co jeszcze.... 

Ludzie uważają, że mają w życiu najgorzej. Ale nigdy nie zaznali prawdziwego piekła.

Leżę i nie potrafię się podnieść. Jestem na dnie, ale nikt nie chce mi podać ręki, abym wzniosła się ku górze. Zresztą czego ja się spodziewałam... To było takie oczywiste.

Pragnę uciec stąd raz na zawsze i już więcej nie pakować się w to gówno zwane "ŻYCIEM"...

Nikt mnie nie potrzebuje

Czuję się jak nieważny śmieć :C

                   

Kiedyś było tak idealnie, ale jak zwykle wszystko się spieprzyło.

Siedzę przy oknie i patrzę w gwizdy z nadzieją, że to jeszcze nie koniec walki... Ale kogo ja oszukuję. Wszystko już skończone. Decyzja zapadła. Zawsze będę ta druga, ta nieważna.
Choćbym nie wiem jak się starała i tak nikt tego nie doceni. Brak mi jeszcze odwagi, aby się pociąć, ale to już niedługo. Muszę się w sobie przełamać.
Pierdolony świat właśnie mi pokazuje jaki naprawdę jest. Czy ja muszę przez to przechodzić. Jest mi cholernie ciężko podjąć jakąkolwiek decyzję, która mogłaby coś zmienić.
W szkole wyśmiewana, w domu niedoceniana, na ulicy dziwadło. Dlaczego właśnie ja?

Nie mam nikogo. Jest tylko jedna osoba, która mnie rozumie, którą Kocham całym sercem. Jesteś dla mnie niesamowicie ważna. Moja jedyna prawdziwa przyjaciółka Arleta.
Jestem taka inna. Dla ludzi dziwna.
TAK interesują mnie też dziewczyny. Jestem bisexualna. Nikt tego nie rozumie. Każdy się śmieje.. Większość na szczęście nie wie. 

Na tym blogu chcę publikować moje wszystkie myśli i może wtedy wszystko pójdzie łatwiej... :C